يك سال ديگه هم گذشت!...سال ۸۶ براي هركدوم از ما خاطراتي رو رقم زد كه شايد از ياد آوري برخي از اونها خوشحال وبرخي ديگه ناراحت باشيم.اما هر چه بود گذشت.بد يا خوب...
قديمي ترين تصويري كه از عيد تو ذهن دارم سفره هفت سينيه كه مادر ميچيد ومادر بزرگ كنارش نشسته بود.
يک قرآن با جلد سبز رنگ که لابلای اون اسكناس هايي بود كه يه دنيا صفا وشادي رو به ما هديه مي داد، يه تنگ كوچيك ودوتا ماهي كوچولو... هميشه دو تا ماهی!... بعد هم ديد و بازديد و آجيل و شيرينی و عيدی و بازشوالبته مشق هايي كه هميشه سيزد بدرمون رو عزا ميكرد!…
دوستي ميگفت نبايداز آرزوها با صدای بلند ياد کرد؛وقتی بيان می شن بر باد می رن! نميدونم چقدراين حرف درسته اماشخصا هيچ وقت آروزهام رو فرياد نزدم،حتي درحضور عزيزترين كسانم...
به قول عزيزي آرزوها تونو در دلتون نگه دارين و برای برآورده شدن آرزوی ديگران دعا کنيد، وگرنه لحظه سال تحويل هيچ فرقی با بقيه روزهای خدا نداره...
نميدونم تاقبل از تحويل سال بازهم فرصتي داشته باشم كه سري به اينجا بزنم يا نه!براي همين پيشاپيش سال نو رو به همه دوستان وبلاگ نويس تبريك ميگم.
به اميدسالي خوب براي همه دوستان....
...........................................................
