امشب برای فاصله گرفتن ازفضای این روزهای سخت ازخانه بیرون زدیم.اما....!...
امان ازاین چشم ها ی باز!امان ازاین دل بهانه جو!
برج بزرگ میلاد!ساختمان های سر به فلک کشیده!ماشین های شیک ورنگارنگ!رستوران ها ی پر از چهره های خندان!وشهری بزرگ!وو فقر و فقر و فقر و فقر…بدون انتها! تلخ ترین مفهوم دنیا…حداقل برای من.
وای از کودکانی که آدامس می فروشند، عکس برگردان، خودکار و جوراب و عروسک .... روی روزنامه می خوابند و روی خود را با تکه پارچه های کثیف و کیسه های سیاه زباله می پوشانند!...
نه! دلسوزی ممنوع! این قشر از جامعه به هیچ وجه محتاج دلسوزی من و شما نیستند.آنان که باید فکری کنند در بستر بی خیالی آرمیده اند!
ناراحتی لحظه ای ما شکم گرسنه آنها رابرای همیشه سیر نمی کند.
آنها نیز مثل ما به این دنیا تعلق دارند. وقتی کودک هستند با آشغال های خیابان بازی می کنند، بزرگتر که می شوند عاشق می شوند، فارغ می شوند، خوش می گذرانند، می خندند، گریه می کنند!ومی میرند!!!...
دیدن این عکس رو به همه دوستان توصیه میکنم"کلیک کنید"
............ يــادداشــتــي از : آرش ...........
فـــقـــر،تـلــخ ترین مفـهـوم زندگی............
