|
.همراه شو عزیز! کاین درد مشترک،هرگز جدا جدا درمان نمی شود
وقتی صحبت از حقوق بشر میشود خیلی ها لب به دندان میگزند که باز هم سوسول بازی شروع شد!اینهامیخواهند قوانین اسلامی را درمقابل فرهنگ غرب به استهزا بکشند!
یکی از این دغدغه ها که شایدمربوط میشه به روزهایی که امکان حضور در کنار بچه های بهزیستی رو داشتم کودک آزاری،کودکان خیابانی ودردشهروند درجه دو شدن بود. نمیخواهم باز هم به داستان تکراری شکنجه کودک ۴-۵ ساله بپردازم.کاری هم با دخترک ۷ ساله ای که پدر به گمان داشتن رابطه جنسی با دائی اورا کشت ندارم!!!که این دیگر خیلی شرم آور است. آنچه میخواهم در اینجا به آن اشاره کنم یکی از بندهای قانون مجازات اسلامی ست. ماده 220 قانون مجازات اسلامي می گوید:پدر يا جد پدري كه فرزند خود را بكشد قصاص نمي شود و تنهابه پرداخت ديه قتل به ورثه مقتول و حبس تعزيري محكوم خواهد شد.و در بسياري از موارد مادر نیز به عنوان ولی دم از شكايت به علت مسائل بعد ی خودداري نموده و قاضي تنها به جنبه عمومي از ديدگاه مدعي العوم اكتفا مي كند وچند صباحی حبس برای پدر در نظر می گیرد!!! وانگار نه انگار که جان انسانی گرفته شده!انگار نه انگار که گلی پر پر شده!!!
حق مالکیت مطلق پدر بر وجود فرزند...حتی حق مالکیت بر جان ونفس او!!!! وجالب اینکه این حق ناروا تنها به پدر هم داده شده ومادرکه ۹ ماه زحمت حمل وسپس زایمان فرزند را به جان خریده از این امر مستثنی است! شاید برخی بگویند که مادر نیز میتواند تقاضای قصاص کند.زهی خیال باطل!!!انچه در عمل در صحنه اجتماعی به وقوع می پیوندد نشان میدهد که غالبا مادران به دلیل مشکلاتی که در اینده دچار آن میشوند از چنین حقی میگذرند! البته در شرایط خاص که افکار عمومی جریحه دار شود قانون دست قاضی را برای صدور احکام شدیدتر باز گذاشته...اما فراموش نکنید موارد خاص که.....! شاید برخی از شما باخواندن این خطوط آنرا باور نکنید اما آنچه بیان شد حقیقت محض است.میتوانید به کتابهای حقوق مراجعه کرده وماده۲۲۰ قانون مجازات اسلامی را مطالعه نمایید ویا حداقل در صفحات وب گشتی بزنید. با چنین قوانینی آیا نوشتن از دردهای کودکان خیابانی راه به جایی می برد؟درحالیکه آنهایی که در زیر سقف به ظاهر امن خانه نشسته اند نیز فاقد امنیت وحمایت قانونی هستند؟! |